Daha önce keyifle yazdığım bu konuya bir düzeltme yapmam lazım.

Tavsiye etmiştim ya, özür dileyerek geri alıyorum. Demek ki ve ne yazık ki Kamil Koç’ta bir standart yok. Bir seferdeki kalite diğer seferdekiyle bir değil, farklı.

Giderken nasıl keyifli gitmişsem dönerken tam tersi oldu. Bandırma’dan Rahat seferini denk getiremediğim için Ankara'ya giden normal bir Kamil Koç ile Bursa’ya kadar gittim. Yani cebimden fazla para vererek önce Bursa'ya oradan da Rahat seferi ile Ankara'ya gitmek istedim. Bursa’dan gece 23'de Rahat ile Ankara’ya döneceğim. Bandırma’dan Bursa’ya giderken muavinle konuşuyoruz, Rahat konusu açıldı. Çocuk dedi ki “-abi gel bizimle, bak biz Ankara'ya gidiyoruz zaten, rahat edersin” Bende bacaklarım uyuşur, uyuyamam Rahat’ta internette dolanırım, müzik dinlerim vs. dedim. Sanki muavinin içine doğmuş gibi ısrar etti, “-abi bizimle gel, ben biletini iptal ettireyim” Neyse Bursa’ya vardım. Daha otobüsün saati var. Terminalinde dolandım, yemek yedim. Saat geldi, gittim perona… Muavine (nam-ı diğer host mu oluyor?) valizimi verdim, geçtim koltuğuma oturdum. Otobüsün çalışmasıyla  Bursa’nın içinde Formula 1’e katıldık sandım. Gazlamalar, makaslar hırla. La havle… Muavine sordum şoför genç mi? 30 yaşlarında dedi ve hayırdırı da ekledi. “-birader aklı başında biri böyle mi sürer” dedim. Muavin pişkin pişkin “-abi araba bizim, öyle kiralık değil ki yaktığı mazotu hesaplayalım” deyiverdi. Demek ki otobüs ve şoförü kiralık olunca veya gündüz olunca daha bir değişik oluyor.
Neyse, ne bilgisayarı açtım, ne radyo dinleyebildim. Allah’a dua ediyorum ki şu şoför değişsin diye. Bozhöyük’e geldik ama nasıl geldik sormayın gitsin. Mola verildi. Mola bitti. Baktım şoför değişiyor genç şoför gitti en arkaya ayakkabılarını çıkardı, gömleğinin düğmelerini açtı yattı. Yeni şoförümüz 40 küsür yaşlarında “-hahh tamam bu orta yaşı geçmiş, işte tecrübe geliyor” dedim. Dedim de gelen gideni aratır derler yaa bu da öyle oldu. Hayatımda bırakın (hadi otobüse binmiyorum da) bir arabanın bile bu kadar devirsiz kullanıldığına denk gelmedim. Düm düz yolda gidiyoruz birader bir gaz veriyor kesiyor, gaz veriyor, kesiyor. Devir saati muhtemelen mevcut değildi. Tam bu olaya alışmaya başladım kardeşim bu sefer otobüs düm düz yolda gezinmeye başladı. 3 şeritli yolda bir en sağa gidiyoruz, sonra tekrar ortaya geliyoruz. Bu bir kere falan değil, hani olur çukur vb. bir şey anlayacağım, kaymak gibi yol, uçak indiririm. Bilenler bilir, Sivrihisar’a yaklaşıyoruz. Artık kendi kendime dedim herhalde şoför’ün kafa güzel. Otobüse baktım bir-iki kişi hariç herkes horul horul uyuyor. O bir-iki kişi de pür dikkat kesilmiş yola bakınıyor. Dayanamadım kalktım gittim şoföre “-Kaptan, iyi geceler, acelemiz var herhalde” dedim. Kaptan şaşırdı, şöyle bir döndü bana baktı “ yooo acelemiz yok” dedi.  Artık patladım, yanardağ gibiyim. “-bu ne kardeşim, bir gaz vermeler, bir kesmeler, koskoca yolda bir sağa-bir sola gezinmeler” Kaptan attan düştü, “-beyefendi yolda çukurlar vardı”. “-kardeşim çukur dediğin senin Bozhöyük’ten beri mi var? Otobüse bindin Bozhöyük’te nerdeyse geldik Sivrihisar’a çukurlar bitmedi mi? Kafan mı güzel, uyuyor musun anlamadım” deyiverdim. Ben öyle deyince şoför patladı, “-yok ben şu kadar senelik şoförümde yok ben içki içmem de” vs. vs.  İyi dedim tamam polisi arıyorum. Tabi bu konuşmalar olunca (yada bağrışmalar) kimileri uyandı, ne oldu ne oldu diyor. Eben geberip gidecez haberin yok be birader.

Oturdum yerime artık tabelalarda Polatlı yazmaya başladı. Anlayacağınız Sivrihisar kavşağını geçtik. Aradım 155’i bayanın biri çıktı, durumu anlattım. Dinledi, dinledi, dinledi ve dedi ki “-beyefendi burası Sivrihisar, siz 5-10 km sonra tekrar arayın Polatlı Trafik çıkar.” İyi dedim. Bu arada şoförümüzün içindeki cin çıktı yerine melek geldi. Aman Allah’ım o ne güzel sürüş, o ne keyifli sürüş. 5-10 dakika sonra tekrar aradım 155’i yine aynı bayan. Yine mi Sivrihisar? “-evet Sivrihisar, bir 2-3 km sonra tekrar arayın” Hay Allah’ım. Aradım az sonra 155’i yine bayan, artık dayanamadım “-hanımefendi sizin yok mu telsiz irtibatınız vs. anons edin durumu”.  “-beyefendi Polatlı Trafik ile aramızda telsiz irtibatı yok”. “-madem öyle lütfen bana Polatlı Trafiğin telefonu verir misini?” Verdi bir numara aradım bir bey çıktı “-Polatlı mı?” “-evet Polatlı Trafik” , “-hahhh bende sizin aradım…” Adamcağız şaşırdı. Anlattım durumu. “-tamam beyefendi ben telsizle anons geçiyorum, Polatlı içerisinde otobüsü ekiplerimiz durduracak” 3-5 km vardı bu lafı duyduğumda.

 Polatlı yazdı, Topçular Diyarına Hoşgeldiniz yazdı. Paranoyam tuttu. Bu sefer 155’i aradım. İlk aradığım Polatlı Trafiğin direk telefonu idi. İstedim ki ofsaytta düşmeyelim, biliyorum ki 155’e yapılan ihbarlar kayıt ediliyor. Çıktı bir bey anlattım durumu. “-beyefendi az önce ekiplere anons geçildi, ekiplerimiz Polatlı’da otobüsü bekliyor.” Bu arada ilk kavşağa geldik, baktım kimse yok. Haydaaaa… Az daha gittik ikinci kavşağa geliyoruz Polatlı içinde. Heyttt be ekipler durmuşlar ışıklarda bekliyor. Polis amcam yolun ortasında durmuş, elinde fener, işaret ediyor sağa çek diye. Sağa çekti bizimki. Kapılar kitli. Seslendim açar mısın diye açıverdi. Bende indim. Bu arada önümdeki amcam bu olaylar olurken diyordu ki bana “-yeğenim bu içmiş herhalde, baksana otobüsü nasıl sürüyor, kafası güzel vs. vs.” Yani ben bir dediysem önümdeki koltukta oturan amcam 10 dedi. Dedi de polislerin yanına geldim, durumu anlatacağım. Herhalde oda gelir gördüklerini anlatır, o da ne , baktım otobüsün dibinde sigara yakmış tüttürüyor. Neyse daha ben polis ekibinin yanına yanaşır yanaşmaz, kaptan efendi dedi ki “-ben bu beyefendinin de alkol muayenesinin yapılmasını istiyorum, o da üflesin”. Zuahaha yaa valla gülmeye başladım, dedim polislere “-ben yedek şoförüm, arada otobüsü ben sürüyorum , bu nedenle bende üfleyeyim”  Polisin biri dedi ki gerek yok siz yolcusunuz, alkol alsanız ne olur. Dedim “-olmaz lütfen bende üfleyeyim” Zorla üfledim. Alkol-malkol yok tabi sıfır. Bu arada yedek şoförü de uyandırdılar oda üfledi, bağırıyor, çağırıyor, bir ara benim üstüme yürümeye kalktı muavin tuttu, polisler araya girdi. Üflediler ya aletlere sıfır çıktı, polisler bana ikna olmam için gösteriyor, “-beyefendi alkolleri yok” Tamam yok olabilir de bir insan nasıl böyle otobüs sürer anlamadım. Takoğraf geldi. Polis amcam eviriyor çeviriyor, bana gösteriyor . Dayanamadım “-abi bana gösteriyorsun da ben ne anlarım bundan bir sürü çizgi bir sürü bilmem ne” O da temiz çıktı. Ya birader nasıl olur, eğer o otobüs 90’ı aşmadıysa bende tekerlek olayım. Yalan- dolan. Kalıbımı basarım aştık. Polise ısrar ettim, içeriye bakın numara var, alet var takoğrafı yakışıklı yapan ama dinletemedim. Bu arada valla otobüste o kadar erkek var ya hiç biri gelmedi benim/ekibin yanına. Gele gele bir bayan geldi ve dedi ki “- memur bey ben İnegöl’den bindim valla buraya kadar hep tedirgin geldim, şoförler çok kötü sürüyor otobüsü, ben de rahatsız oldum” Valla ablam otobüsteki saplardan daha erkek çıktı, takdirimi kazandı. Neyse polis amcam harika bir tirat okudu “-beyefendi duyarlı bir vatandaş olarak bizi aradı, bizde görevimizi yaptık herhangi bir sorun görünmüyor, yolunuza devam edebilirsiniz” Kaptan bana baktı, pis pis gülüyordu. Tam ekiplere teşekkür ettim dönüyordum ki polislerin biri durdu “kardeş sen bu otobüsle gitme istersen, seni başka otobüse bindirelim” dedi.  Kendisine ve diğer polislere teşekkür ettim, otobüse bindim. Gün doğmak üzereydi. Kaptanımız Sivrihisar’da sonra içindeki trafik canavarı yok oldu ve Ankara’ya gelebildik.

Neyse bunu üzülerek yazıyorum. Kamil Koç ile Bursa’ya giderken nasıl rahat ettim ve takdir ettim ise dönüşteki bu kabusu da ne yazık ki üzülerek yazıyorum. Zaten otobüse binen/binebilen bir insan değildim ve kendi kendime dedim ki tamam binersem Kamil Koç Rahat ile… Ama tövbe, binlerce kez tövbe... Bandırma Bursa arasında bindiğim o Ankara otobüsünde ki muavinin dediklerini hatırladım, "-abi gel bizimle rahat edersin..."

Eve geldim, kızım uyandı, sarıldım, öptüm, öptüm...
"-ne yaptın babaaaaaaaaa?"
"-ne yapacağım kızım, sabaha kadar otobüs sürdüm..."
"-kimin otobüsü babaaaaaaaa?"
"-Kamil'in otobüsünü kızım, Kamil'in otobüsünü..."

Bu yazının ilkine buradan ulaşabilirsiniz

Postalanma Zamani Wednesday, March 11, 2009 11:25 PM GTB Standard Time
Comments [0]  |  Permalink

All comments require the approval of the site owner before being displayed.
Name
E-mail
Home page

Comment (HTML not allowed)  

Enter the code shown (prevents robots):

Live Comment Preview